Dual momentum, spopularyzowane przez Gary'ego Antonacciego, łączy dwa filtry. Momentum relatywne wybiera aktywa najsilniejsze na tle innych. Momentum absolutne pyta: „czy ten zwycięzca w ogóle zarabia więcej niż gotówka?" — jeśli nie, strategia nie kupuje nic i czeka w gotówce.
Po co ten drugi filtr?
Czyste momentum relatywne zawsze coś trzyma — nawet w bessie kupi „najmniej spadające" spółki. Filtr absolutny działa jak bezpiecznik: gdy cały rynek jest w trendzie spadkowym, portfel przechodzi do gotówki zamiast szukać najlepszego z tonących. Taki jest zamysł — ale bezpiecznik nie jest gwarancją: sygnał oparty na 12 miesiącach potrafi zadziałać za późno. W naszej własnej symulacji filtr odpalił po części spadków i Dual Momentum ma najgłębsze maksymalne obsunięcie na całej półce — głębsze niż momentum bez filtra. Najpierw liczby, potem teoria: sprawdź je na stronie strategii.
Za co się płaci
- Wyjścia i powroty bywają spóźnione — sygnał oparty na 12 miesiącach reaguje z natury powoli; strategia potrafi wyjść po części spadków i wrócić po części odbicia.
- Okresy boczne męczą — częste wejścia/wyjścia generują koszty i tzw. whipsaw.
- Wymaga żelaznej dyscypliny — mechaniczna reguła „siedź w gotówce" jest psychologicznie trudna, gdy rynek właśnie odbija.
Zobacz na żywych danych
Prowadzimy Dual Momentum jako w pełni systematyczną strategię z publicznym track recordem aktualizowanym co miesiąc — łącznie z okresami, gdy siedziała w gotówce (oznaczamy je wprost jako alokację obronną). Pokrewne podejście oparte na trendzie znajdziesz w Trend Following (MA200), a różnice między strategiami porównasz na stronie porównania.
Materiał edukacyjny — nie jest to porada inwestycyjna.